ถนนสายมะเร็ง…ตอนที่ 2

 

ครั้งหนึ่งของชีวิต..ที่ต้องคิดสู้กับมะเร็ง..!!ขอย้อนเวลากลับไปเมื่อ 13 ม.ค.ปี 2546…ในวันนั้นขณะที่ผมกำลังนั่งกินอาหารเย็น..จู่ๆก็มีความรู้สึกว่าคันที่บริเวณคอข้างขวาติดกับไหปลาร้า ผมก็เอามือไปเกาตรงคอบริเวณที่มีอาการคัน..

ปรากฏว่าปลายนิ้วผมไปกระทบกับก้อนเนื้อเล็กๆ (ประมาณเท่าลูกองุ่น) ทำให้ผมรู้สึกแปลกใจว่าคอของผมเป็นอะไร …!!ผมเป็นอะไรกันแน่..!!

 

วันรุ่งขึ้นผมก็ไปปรึกษาหมอ…หมอบอกว่าอาจเป็นเพราะต่อมน้ำเหลืองอักเสบ และสั่งยาแก้อักเสบให้ผมกิน…!1 อาทิตย์ ผ่านไปก้อนนั้นก็ไม่ยุบ ผมก็ไปพบหมออีก..

 

หมอก็ตรวจให้ใหม่โดยใช้เข็มฉีดยาเจาะเอาเนื้อตรงที่เป็นก้อนแล้วเอาไปตรวจ ผลตรวจปรากฏว่าเป็นแค่อักเสบรุนแรง…แล้วก็ให้ยาแก้อักเสบมากินต่อไป..!

 

ทีนี้ด้วยผมยังสงสัยและอยากรู้ว่าก้อนนี้คืออะไรแน่ จึงต้องการตรวจให้ชัดเจนกว่านี้..ก็ในเมื่อถ้าเป็นแค่อักเสบ แล้วทำไมผมกินยาก็ต้องดีขึ้นสิ..แต่นี่กินยาแล้วไม่ดีขึ้นเลย…..

 

เป็นคนอื่นคงจะหยุดตรวจแล้วก็กินยาอย่างเดียวพอ แต่ผมยังสงสัย..ก็เลยไปคุยกับหมออีกครั้ง ทีนี้หมอบอกเลยว่าเอางี้ไม๊..ผ่าเอาก้อนนี้ไปตรวจเลยดีไม๊..ผมตอบตกลงทันทีโดยผ่าตัดเอาก้อนที่คอไปตรวจ…!!

 

รอผลสัก4-5 วัน..พอผลตรวจกลับมา…โอ้โฮ..!!ในชีวิตผมไม่คิดว่าสิ่งนี้จะเกิดกับชีวิตของผม…ครั้งแรกหมอก็อึกอักไม่กล้าบอก..ผมรู้ทันทีว่าผลตรวจต้องมีอะไรแน่ๆ ปรากฏว่าผมเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลือง…!!

 

พอหมอบอกกับผมเท่านั้นล่ะครับทำให้ผมมีความรู้สึกวูบเหมือนตกหน้าผาเลย..สมองตื้อไปชั่วขณะเลย..!!

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *