ถนนสายมะเร็ง…ตอนที่ 9

 

เมื่อทุกระบบของชีวิตพร้อมอยู่ในมือเราแล้ว..เราก็ขับเคลื่อนไปข้างหน้าให้เต็มกำลัง
เพื่อสร้างภูมิต้านทานให้แข็งแรงเพื่อไว้ป้องกันและกำจัดทั้งโรคที่มีเชื้อโรค และโรคที่ไม่ติดต่อเรื้อรัง…แต่ร้ายแรง…!!
จากนั้นผมก็เริ่มลงมือทำด้วยใจเป็นที่ตั้ง อย่างมุ่งมั่นศรัทธา และทำจริง เพื่อสิ่งเดียวคือเอาชีวิตให้รอดพ้นจากโรคร้ายนี้…และเพื่อต่อลมหายใจให้อยู่ต่อได้!!

 

โดยผมก็เริ่มวางโปรแกรมในการปรับเปลี่ยนการใช้วิถีชีวิตใหม่ในแต่ละวันอย่างเข้มงวดจริงจัง…!! ผมจริงจังเสียจนคนอื่นเห็นแล้วมีความรู้สึกว่าผมแปลกประหลาดในเรื่องของการใช้วิถีชีวิต…

 

แต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร บางครั้งเมื่อผมถูกถามผมก็ตอบไปตรงๆว่าผมต้องการช่วยชีวิตผมเองจากโรคร้ายให้ได้

 

และในขณะนั้นสภาพร่างกายของผมก็ดูไม่ต่างจากซากศพที่เดินได้..ซูบผอมแห้ง ตัวเขียวคล้ำจนดำ…ประมาณนั้นครับ…!!

 

แล้วผมก็เริ่มลงมือปฏิบัติทันที….ผมเริ่มวันแรกด้วยการตื่นนอนเวลา 05.00น. ผมไปออกกำลังกาย ในช่วงวันแรกๆ ลำบากมากผมเดินได้เพียง5-10ก้าวผมก็เดินแทบไม่ไหวเหนื่อยแทบขาดใจแล้ว…

 

ผมถึงกับท้อแท้มาก..แต่ผมก็พยายามกัดฟันอดทนด้วยจิตใจที่แน่วแน่จึงทำให้ผมมีความเพียรจนเดินได้สำเร็จ…

 

จากเดินที่เดินได้ 5-10 ก้าวผมก็ค่อยๆ เพิ่มระยะการเดินมากขึ้นเป็น100 เมตร-500 เมตร จนสุดท้ายก็เดินได้ระยะทางหลายกิโลเมตร…และจากอาการที่เหนื่อยเหมือนใจจะขาดในวันแรกๆ จนเมื่อเวลาผ่านไป 2 เดือนทุกระบบชีวิตผมเริ่มดีขึ้นสุดท้ายผมก็ใช้เวลาประมาณ 1 ปีทุกระบบในร่างกายดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ…!!

 

เมื่อผมเสร็จจากการออกกำลังกายแล้วเวลา07.00น. ผมก็มาคั้นน้ำเอ็นไซม์เพื่อดื่มโดยผมใช้มะระจีนมาคั้นดื่มเป็นหลัก..และก็มีแคร็อทและเซเลอรี่คั้นดื่มสลับกัน โดยคั้นครั้งละชนิดเดียวไม่ปนกันคั้นเสร็จดื่มทันทีก่อนอาหารหรือช่วงท้องว่าง..!

 

จากนั้นเวลา08.00 น.คือเวลาของการกินอาหารเช้า…เรื่องของการกินอาหารนั้นผมต้องปรุงอาหารกินเองโดยผมมีหลักอยู่ตรงที่ว่า..พืชผักที่จะนำมาปรุงต้องปลอดภัยจากสารพิษ..แรกๆผมไม่ใช้เนื้อสัตว์ในการปรุงอาหารเลย..ส่วนอาหารที่เป็นโปรตีนนั้นผมใช้โปรตีนจากพืชผักโดยเฉพาะเห็ดและถั่วต่างๆ เท่านั้น..!!

 

เห็นทะเล มามากมาย ในใจบอก
ทะเลหมอก ไม่เคยเห็น เป็นไฉน
มีโอกาส ต้องรีบลิ่ว ชิว ชิว ไป
ก็จึงได้ เห็นหมอกพริ้ว กิ่วแม่ปาน…

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *